Dag 1:  Met Ramses II naar Caïro

Mijn verzoek voor een plek aan het raam wordt gehonoreerd maar aanvankelijk heb ik er niet veel aan want door de 2 uur vertraging verloopt de vlucht met Ramses II van Egypt Air grotendeels ’s avonds en in de nacht. Via Oostenrijk, voormalige Joegoslavië en Griekenland bereiken we na zón 5 uur vliegen de kust van Egypte. Geboeid kijk ik naar de miljoenen lichtjes van Caïro terwijl het vliegtuig daalt en zich gereed maakt voor de landing. Na de gebruikelijke plichtplegingen maak ik kennis met een aantal reisgenoten en Gaila, onze reisleidster voor de komende weken. Met de bus worden we naar het Pharao hotel gebracht waar in de loop van de nacht het resterende deel van de groep arriveert die met KLM hebben gevlogen.

Dag 2:  Ronddraaiend restaurant

Om de grote drukte voor te zijn gaan we direct na het ontbijt vanuit ons hotel in de wijk El Dokki naar het Egyptisch museum. Er is verscherpte bewaking rondom het gebouw vanwege de zware aanslag op een groep toeristen november vorig jaar. Mede daardoor is het vrij rustig in het museum. Op de begane grond zijn voornamelijk stenen en granieten beelden uitgestald, waaronder het borstbeeld van de eigenzinnige farao Achnaton. Stuk voor stuk zijn het meesterwerken en van onschatbare waarden. Ik raak in gesprek met Belinda en we komen erachter dat we lange tijd in hetzelfde dorp hebben gewoond en dat zelfs onze beide vaders bij hetzelfde bedrijf werkten. Op de eerste verdieping zijn de schatten opgesteld die uit de tombe van Toetanchamon zijn gehaald. Een prachtig vergulde canopenkast versierd met afbeeldingen van jonge vrouwen bevat de ingewanden van de jong gestorven farao. Even later sta ik oog in oog met het wereldberoemde dodenmasker.


Er is zoveel opgesteld in het Egyptisch museum dat men er makkelijk een paar dagen aan kan besteden om alles goed te bekijken. Die tijd hebben we echter niet en dus lopen we terug langs de Nijl richting het eiland waarop de Cairo toren is gebouwd. We nemen de lift naar boven en komen in een bijzonder restaurant: het is ingericht op een roterende bodem. Zo veel als mogelijk kiezen we een plaats bij het raam en genieten van het uizicht op de metropool. In de verte zijn zelfs de piramides bij Gizeh te zien. Er verschijnt een vrouw aan onze tafel die beweert (tegen betaling van een gering bedrag) een analyse van onze persoonlijkheid en toekomst te kunnen maken. Ondanks de nodige scepsis ben ik toch bereid mijn voornaam, geboortedatum en favoriete kleur (blauw) op te geven. Tijdens de maaltijd keert zij terug en overhandig een papier met daarop een "Pharaonic Personal Analysis". Een papyrusachtig patroon moet het een zekere originaliteit geven en als achtergrond is het dodenmasker van een farao afgedrukt. Links op het vel is mijn naam weergegeven maar dan met Egyptisch symbolen en van boven naar beneden geschreven. Daarnaast is zowel in het Arabisch als Engels de volgende tekst weergegven: 'You are a great adventurer, you love to travel, and you change your aims according to what you are convinced with. You are beloved and near to people. You are always surrounded by friends, because you are cheerful, simling, and understand the feelings of the others and appreciate their circumstances. Anyway you are beloved and the others love to help you in need'. Zo nou, dat is toch ook weer mooi meegenomen.

De Citadel

We lopen opnieuw de El Tahrir brug over en trekken de stad in. Op een heuvel is de Citadel te zien en we besluiten daar heen te gaan. Twee taxi's worden aangehouden en zo rijden we door de staten van Cairo, hetgeen op zich al een belevenis is. Dat men in Derde Wereldlanden vaak roekeloos rijdt had ik een jaar eerder al ervaren in de chaotische drukte van Beijing. Maar daar stopte men tenminste nog voor het rode verkeerslicht! Hier lijkt men zich aan geen enkele verkeersregel te houden. Toch gaat het verbazingwekkend goed: tijdens ons verblijf heeft niemand een ongeluk zien gebeuren. We arriveren bij de Citadel en gaan naar de Mohammed Ali moskee die gedeeltelijk omringt is door stellages vanwege restauratie werkzaamheden. Nadat we eerst de schoenen uitgedaan hebben mogen we de Mohammed Ali moskee binnentreden. Even rustig zitten op een tapijt en en op ons gemak het interieur van dit imposante bouwwerk laten inwerken. Boven ons de rijkversierde hoofdkoepel die wordt ondersteunt door 4 semi-koepels. Aan heel lange metalen draden hangen lampen die zorgen voor de schaarse verlichting. Lopend over de het terrein van de Citadel zien we de klok die destijds werd uitgewisseld voor de obelisk die momenteel in Parijs is opgesteld. Tot ongenoegen van veel inwoners van Cairo heeft de klok nooit gewerkt. Even later komen we bij de rand van het terras en via een klein trapje loop ik de schuin aflopende richel op. Tot mijn schrik bemerkt ik dat het hierna loodrecht naar beneden gaat en op deze plek erg diep. Behoedzaam stap ik terug en geniet met een gerust hart van het fraaie uitzicht op de Sultan Hassan Madrasa en de rest van de stad.

   

Egypte: Land v/d farao's