Zweefvliegen

 Eerste solovlucht

In de periode van mei ‘93 tot eind ‘96 ben ik lid geweest van de Venlose Zweefvliegclub (VZC). Verscheidene leuke en interessante dingen meegemaakt. Vele weekenden naar de Grote Hei gereden en van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat op het veld actief geweest. Want ook als je niet aan het vliegen bent is er enorm veel te doen binnen het vliegbedrijf.

Tijdens die 4 jaar heb ik telkens deel genomen aan een Vliegkamp: gedurende een week werd er elke dag gevlogen mits het weer het toestond. Tijdens het vliegkamp in juli ‘94 keek ik lijdzaam toe hoe anderen die vrijwel gelijk met mij begonnen waren toestemming kregen een solovlucht te maken. Die zomer was het erg heet en ‘s nachts sliep ik bijzonder slecht.Mede daardoor verliep het niet naar mijn wens en die van de instructeurs.

Vlak voor de start

Op een middag besloot ik eerder naar huis te gaan. Vroeg in de avond ging ik naar bed na het slikken van een paar slaappillen en die nacht heb ik prima geslapen. De volgende morgen verliepen de 2 vluchten in de tweezitter perfect. Toch was ik nog enigszins verbaasd toen Johan, een van de instructeurs me leidde naar de Ka-8, een eenpersoonsvliegtuig. Ik moest een parachute aantrekken.

Enkele minuten later zat ik gespannen maar geconcentreerd in PH 408 en keek toe hoe langzaam maar zeker de lierkabel strak gespannen werd. De man aan de tip deed zijn arm omlaag, ofwel het ‘kabel strak’-teken werd gegeven en met een schok schoot het vliegtuig vooruit, eerst nog vlak en naarmate ik de stuurknuppel verder naar achter trok steeds steiler. Op ruim 400 m boven de lier vlakte ik af, ontkoppelde en kwam los van de kabel. Het was 30 juli ‘94, voor het eerst in mijn leven vloog ik solo in een zweefvliegtuig en ik kan u verzekeren: dat geeft een kick.

Doorgaans laat men iemand een eerste solovlucht maken tegen het einde van de dag als er weinig thermiek is. De vlucht zelf duurde dus slechts een 7-tal minuten en werd afgesloten met bijna een doellanding (de 2de vlucht eindigde een stuk verder, zie foto). Traditiegetrouw kreeg ik een krans gemaakt van takken en gebladerte om de hals en omgekeerd hield ik een andere traditie in stand door die avond een rondje te geven voor alle leden van de VZC die aanwezig waren.

Er zouden nog een kleine 100 solovluchten volgen. Vooral vanwege tijdgebrek ben ik aan het eind van 1996 gestopt met het zweefvliegen.


Met dank aan Horst Fleischman die (op een na) alle foto’s op deze webpagina genomen heeft.